Verhaal

Voor mijzelf begon het radio-avontuur in mei 1990. Nadat ik een poosje bij Radio Grensland had gewerkt en hier de eerste ‘kneepjes van het vak’ had geleerd meende ik mijn radio-geluk verder te beproeven. Omdat ik nog geen rijbewijs had en dus afhankelijk was van de fiets reed ik op een zaterdagmiddag vanuit Helden van Kinrooi (Radio Grensland) naar Molenbeersel (Radio Speedway). In de ietwat krappe studio van Radio Speedway op de Weertersteenweg (langs café ‘De Jachthoorn’) aangekomen trof ik John Nakken (John van de Bergh) aan.  Hij belde op naar voorzitter Willy Vrinssen en een afspraak was geregeld. Ik zou de week erna een proefopname maken en dan zouden we verder zien.

Deze proefopname werd goed bevonden en ik kon aan de slag bij Radio Speedway.  Ik kreeg een tweetal programma’s op zaterdagmiddag, allereerst de Vlaamse top 10 en de Radioboulevard, een gevarieerd muziekprogramma.

Het ging goed met Radio Speedway. Elk uur zeker zes minuten lang reclame vulde de uitzendingen voor de luisteraars en de beurs voor de zender. Radio Speedway verhuisde naar een royaal pand, een straat verderop. In diezelfde accommodatie was ook een horeca-etablissement geweest en men was voornemens dit weer op te pakken om op die manier extra de kas te kunnen spekken.

Radio Speedway trok in 1991 in dit pand en de uitzendingen gingen rustig verder. De programmering was een aaneenschakeling van uurtjes met verscheidene muziek. Een uurtje Nederlandstalige muziek werd afgewisseld met een uurtje muziek voor zieken en gehandicapten en weer een uur later was er een programma voor country- en westernliefhebbers te horen. Om hier ietwat structuur in aan te brengen werd er een programmaraad opgericht, waar ik lid van werd, samen met Rob van de Berg en Willy Baens. Hier werd een horizontale programmering voorgesteld met nieuwe jingles, geleverd door Johan Keijers uit Stramproy.

Het manco aan deze horizontale programmering zat ‘m in het feit dat de programmanamen en de items dan wel horizontaal geprogrammeerd werden, maar de uren door verschillende medewerkers verzorgd werden wat een grote diversiteit aan muziek te horen met zich meebracht.

In 1993 klopte Marco Wintjens van de Hasseltse firma Amptec aan de deur. Hij vertegenwoordigde het Hasseltse bedrijf omwille van een radio-automatisering, een ontwerp van radio-icoon Ludo Wijnen en zijn schoonbroer Rik Vanlessen. In die tijd een magnifiek stukje werk. Een PC genereerde playlisten aan de hand van quotas en formats en stuurde minidisc-spelers en cd-wisselaars aan. Op deze manier konden we ongestoord radio maken.

Om een nieuwe weg in te slaan werd door enkele mensen voorgesteld om een nieuw station op te richten en zodoende Radio Speedway te laten verdwijnen. De vzw naam (Radio Bocholt) bleef gehandhaafd omdat daarop de vergunning was afgegeven, maar de roepnaam kon gewijzigd worden. Een moeilijke denkperiode volgde. Eerst dacht ik aan de naam 'Delta', vanwege het succesverhaal in Nijmegen. Internet stond nog in de kinderschoenen dus even 'googelen' kon nog niet, anders had het geen week geduurd voordat ik erachter kwam dat die naam reeds in Vlaanderen bestond. De naam moest iets Normgevends zijn, iets Inventiefs, iets Vernieuwends en iets Objectiefs. Na lange omhalen kwam ik samen met Léon Piepers tot de naam NIVO. Voorbereidingen werden getroffen, een collega van Reggy Kwaspen ontwierp het logo, er werden briefpapier, visitekaarjes, memocards en stickers gedrukt en de laatste week van 1994 klonk non-stop muziek met ‘geheimzinnige promotie-spots’. Op 1 januari 1995 was het dan zover. Om 10.00 uur kwam Ludo Vanreijdten een groot logo op de voorruit plaatsen en om 12.00 uur klonk het nieuwe geluid van Radio NIVO op 107.9 MHz. De opening werd verricht door toenmalig burgemeester van Kinrooi en volksvertegenwoordiger Hubert Brouns. Een geheel horizontale programmering was het resultaat, met jingles van LDG. Zelf had ik het programma ‘Koffiekringen’ op werkdagen van 10.00 tot 12.00u.

De programmering zag er ongeveer als volgt uit:

MAANDAG T/M VRIJDAG:

00.00-06.00 Non-stop met Nivo

06.00-07.00 Willy van Egmond (Freddy Neijens) in de ochtend

07.00-09.00 Ochtendprikkels met Stef van de Welle (Stefan Vandebruaene)

09.00-10.00 Non-stop met Nivo (met om 9.30u nieuws)

10.00-12.00 Koffiekringen met Pieter Janssen

12.00-13.00 Non-stop met Nivo (met om 12.30u nieuws)

13.00-15.00 Spijkertijd met Rob Spijkers

15.00-16.00 Non-stop met Nivo (met om 15.30u nieuws)

16.00-18.00 PopFm met Leon van Bremen (Leon Piepers)

18.00-19.00 Nivo Actueel met Jacques Verboeket

Overdag werd vooral gewerkt met het opnemen van voice-tracks. De weekend- en avondprogrammering, grotendeels live, zag er ietwat gevarieerd uit: Op maandagavond popmuziek met Jan van Rooy (Jan Hermans) op dinsdag rock met Willy Bruckers en op woensdagavond gouwe ouwe met Harry Voermans en Martin Smeets. Op donderdagavonden stond blaasmuziek met Ludo Willen en duitse schlagers met Jacques Leenders geprogrammeerd. Op zaterdagochtend gouwe ouwe met Rita Princen, 's middags John Nakken, ’s avonds country- en western met Jean-Pierre van Goor en zondagmiddag de Nivo Top 30 met Björn Gielen.

Het eerste grote evenement waar Radio Nivo naartoe ging was de handelsbeurs, georganiseerd door de JongensChiro in Molenbeersel. Drie dagen werd met Pasen uitgezonden vanuit een terrein enkele meters van de studio vandaan. Hier werd onze hele automatisering naartoe overgebracht. Om de verbinding tot stand te brengen werd met een steunzender uitgezonden vanaf het terrein, waarna we het signaal in de studio opvingen. Hiervoor moest ik nog enkele meters in de antennemast klimmen. Hoogtevrees werd hierdoor overwonnen. Er werd leuke radio gemaakt.

Geen trendsetter qua hits maar wel herkenbaar en zeker vrolijk, dat waren de programma’s van Radio Nivo. Op steeds meer plaatsen waar ik kwam stond de radio aan op 107.9 MHz.

Omdat de acquisitie niet optimaal was, meldde zich omstreeks 1997 Alfons Jagtman aan. Hij was in het verleden werkzaam geweest op de boot bij Mi Amigo en de AVRO en was een van de grondleggers van Radio Continu. Hij had een reclamebureau in Panheel.  Er kwam nu druppelsgewijs reclame binnen maar de beloofde adverteerders bleven weg. Een van de bekendste reclamespots die tijd was van Vishandel Steijvers in Molenbeersel. Een bekend deuntje (vis is pas vis als ’t vis van Steijvers is) klinkt nog steeds bij velen bekend in de oren.

Het reclamebureau gaf aan dat de reclamemanco te wijten was aan het feit dat de zender niet goed bereikbaar was in delen van Limburg. Met name Roermond was onontgonnen gebied wat betreft lokale radio, dus hier moesten we ons meer op gaan richten. Antenne’s werden gedraaid maar het gewenste resultaat bleef uit, mede door de grote zendtoren in Roermond. Kortstondig werd nog gedacht om te verhuizen naar het Kinrooise kerkdorp Kessenich, maar verder als het kijken naar huizen en dagdromen hieromtrent kwam het niet. Heel even werd nog aangehaald om een heus zendschip in de Maas te verankeren, maar die nostalgische gedachte werd helemaal weggewuifd.Ondertussen kwamen er ook enkele wisselingen in de horizontale programmering. Rudi Grispen nam de uren van 16.00 tot 18.00 uur voor zijn rekening.

Omdat andere stations in de omgeving zich niet hielden aan het door het BiPT opgelegde zendvermogen en hierdoor meer adverteerders (beter bereik) hadden, sloegen we noodgedwongen ook deze weg in. Ons toegekende vermogen op 107.9 MHz was 0.032 kW, wat we nu opvoerden tot ruim 300Watt. We gingen echter nog een stukje verder, want omdat we gestoord werden door Antenne Aachen, die uitzond op 107.8 MHz gingen we uitzenden op 107.95 MHz. Storingen konden niet uitblijven en de luchthaven van Düsseldorf werd door ons gestoord. Na meer dan tien jaar kwam het BiPT (naar eigen zeggen) eens poolshoogte nemen. Onze zender werd uitgezet en we kregen 24 uur de tijd het euvel ongedaan maken. In de avonduren gaf ik Hubert Joriskens uit Molenbeersel opdracht het originele zendkristal terug te monteren in onze Pascal en nadat de volgende dag de heren van het BiPT wederom kwamen kon de zender weer aan.

De frequentiewissel had niet geresulteerd in meerdere adverteerders en we gingen op zoek naar een nieuw acquisitiebureau. Willy Baens en ik hadden een informeel gesprek met Theo Janssen van Pansign in Helden-Panningen, maar daar kwamen we nergens mee. Wiel Vrenken uit Heibloem bood uitkomst. Ik maakte een afspraak met hem en hij was vol lof. Hij kon reclame verzorgen voor ons en had nog een leuk project achter de hand. Samen met een collega (Will ???) uit Heythuysen was hij bezig een regionale commerciële tv-zender op te zetten. Een mooie samenwerking lag in het verschiet. Met John Wetjens en Willy Baens reden we naar Heythuysen om in de studio van LC-TV een radio met antenne te monteren zodat ons radiosignaal tijdens de loze uren (en dat waren er in het begin heel wat) van LC-TV te horen zou zijn. Op die manier waren we dus ook in geheel Midden-Limburg op de kabel (tv) te ontvangen.

Het tv-project bleek een utopie te zijn en langzaam maar zeker kwakkelde het radiogebeuren voort. Omdat voor ons als organisatie heel veel tijd in het runnen van het horeca-etablissement ging zitten was er niet veel tijd over voor Radio Nivo.

Medewerkers haakten af waardoor er steeds meer op de schouders van enkelingen bleef rusten. Dat kon niet langer doorgaan. Met Rudi Grispen reisde ik af naar Brussel waar Radio Contact bezig was met een tweede station als keten-radio, Family Radio. We lieten ons door Francis Lemaire voorlichten en deden er even niets mee. Ook Ludo Wijnen probeerde ons warm te maken voor het op stapel zijnde FM Limburg-project. Naderhand hebben we de zender, het etablissement en al de rest overgedaan aan een verzekeringsmakelaar die er heil in zag. Er werd Family Radio op de zender geplaatst wat al snel Contact2 werd om vervolgens over te gaan naar Contact en vervolgens ClubFM.

Een korte maar wel belangrijke geschiedenis in radioland, daar dit station voor velen aan de wieg stond voor verdere media-ontwikkelingen en contacten. Ik had ze in ieder geval nooit willen missen!